01/10/2013
Szkoła ogólnokształcąca, często nazywana po prostu "comprehensive school", stanowi fundament brytyjskiego systemu edukacji, zwłaszcza na poziomie średnim. Jej główną zasadą jest otwartość i dostępność dla wszystkich uczniów, niezależnie od ich osiągnięć akademickich czy wrodzonych zdolności. W przeciwieństwie do szkół selektywnych, które ograniczają przyjęcia na podstawie testów lub kryteriów akademickich, szkoły ogólnokształcące przyjmują uczniów z danego obszaru, tworząc środowisko edukacyjne, które odzwierciedla różnorodność społeczeństwa. Ten model edukacji ma na celu zapewnienie równych szans wszystkim dzieciom, bez względu na ich pochodzenie społeczne czy poziom zdolności, ucząc ich razem i przygotowując do życia w zintegrowanym społeczeństwie.

Historia i Ewolucja Pojęcia
Pojęcie szkoły ogólnokształcącej pojawiło się w Wielkiej Brytanii na początku lat 40. XX wieku, pierwotnie opisując szkoły „wielostronne” lub „wielokierunkowe”, które nie selekcjonowały uczniów ze względu na ich predyspozycje. Były to placówki przeznaczone dla uczniów w wieku szkoły średniej, które miały służyć całej społeczności. Koncepcja ta ewoluowała przez kolejne 35 lat, przechodząc przez szereg inicjatyw władz lokalnych, które kształtowały jej obecny kształt. Wczesne lata 50. XX wieku definiowały szkoły ogólnokształcące jako placówki, które obsługiwały wszystkich uczniów szkoły średniej z danego obszaru, niezależnie od ich zdolności czy predyspozycji, łącząc programy nauczania szkół gramatycznych (grammar schools), szkół średnich ogólnokształcących (secondary modern schools) i szkół technicznych (secondary technical schools). Do wczesnych lat 60. XX wieku definicja rozszerzyła się o ideę, że szkoły te nie tylko przyjmują uczniów bez selekcji, ale także zaspokajają wszystkie ich zdolności i predyspozycje (chyba że mają specjalne potrzeby), ułatwiając rozwijanie nowych zainteresowań i oferując połączone kursy na zasadzie indywidualnej. Oznaczało to, że szkoła mogła słusznie nazywać się ogólnokształcącą tylko wtedy, gdy miała wystarczającą liczbę uczniów na wszystkich poziomach zdolności, aby móc im sprostać. Do wczesnych lat 70. XX wieku szkoły ogólnokształcące były również definiowane przez swój cel, jakim było zapewnienie dzieciom z mniej zamożnych rodzin takich samych możliwości edukacyjnych, jak dzieciom z rodzin bogatych. Ta ewolucja odzwierciedlała dążenie do bardziej sprawiedliwego i egalitarnego systemu edukacji.
Kluczowe Cechy Szkół Ogólnokształcących
Główną cechą wyróżniającą szkoły ogólnokształcące jest brak selekcji uczniów na podstawie ich osiągnięć akademickich lub zdolności. Oznacza to, że każdy uczeń, niezależnie od jego klasy społecznej czy umiejętności, może uczęszczać do takiej szkoły i jest nauczany razem z innymi. Szkoły te zazwyczaj przyjmują uczniów w wieku od około 11 do 16 lub 18 lat, choć w niektórych regionach istniały również szkoły ogólnokształcące dla innych grup wiekowych, takie jak szkoły średnie niższego stopnia (middle schools) czy szkoły wyższego stopnia (upper schools). Chociaż termin "ogólnokształcąca" jest zazwyczaj używany w kontekście edukacji średniej, istnieją również szkoły "all-through", które łączą edukację podstawową i średnią. Szkoły ogólnokształcące zapewniają szeroki program nauczania, dostępny dla wszystkich dzieci, bez względu na status finansowy czy wyniki w nauce. Skutkiem tego jest bogatsza oferta edukacyjna, obejmująca przedmioty praktyczne, takie jak projektowanie i technologia, oraz kształcenie zawodowe, które były mniej powszechne lub nieistniejące w szkołach gramatycznych. Zapewnienie efektywnej kosztowo edukacji powyżej 16. roku życia staje się większym wyzwaniem dla mniejszych szkół ogólnokształcących, ze względu na liczbę kursów potrzebnych do pokrycia szerszego programu nauczania przy stosunkowo mniejszej liczbie uczniów. Z tego powodu szkoły mają tendencję do powiększania się, a wiele władz lokalnych zorganizowało edukację średnią w szkoły 11-16, z kształceniem powyżej 16. roku życia zapewnianym przez sixth form colleges i further education colleges.
Różnorodność Szkół w Systemie Ogólnokształcącym
Współczesny krajobraz szkół ogólnokształcących w Anglii jest zróżnicowany. Chociaż tradycyjnie były one zarządzane przez lokalne władze edukacyjne (Local Education Authorities – LEA), obecnie obejmują również akademie (academies) i szkoły wolne (free schools), które są finansowane bezpośrednio przez rząd centralny. Około 90% uczniów angielskich szkół średnich uczęszcza do szkoły ogólnokształcącej, co obejmuje różne typy placówek, takie jak:
- Akademie (Academy Schools): Szkoły finansowane przez państwo, które działają niezależnie od lokalnych władz edukacyjnych. Mogą być częścią większych grup, tzw. multi-academy trusts. Mają większą swobodę w ustalaniu programu nauczania i warunków zatrudnienia.
- Szkoły Wolne (Free Schools): Nowe szkoły, tworzone często przez rodziców, nauczycieli, organizacje charytatywne lub społeczności lokalne. Są finansowane przez państwo, ale działają poza kontrolą władz lokalnych, podobnie jak akademie.
- Szkoły Specjalistyczne (Specialist Schools): Chociaż są to szkoły ogólnokształcące, mogą selekcjonować do 10% swoich uczniów pod kątem predyspozycji do specjalizacji, takiej jak sztuka (media, sztuki sceniczne, sztuki wizualne), biznes i przedsiębiorczość, inżynieria, nauki humanistyczne, języki, matematyka, informatyka, muzyka, nauki ścisłe, sport czy technologia. Nie wolno im jednak selekcjonować na podstawie ogólnych zdolności akademickich.
- Kolegia Technologiczne Miast (City Technology Colleges – CTCs): Niezależne szkoły w obszarach miejskich, bezpłatne, finansowane przez rząd centralny z wkładem firm, skupiające się na nauczaniu nauk ścisłych i technologii.
- Szkoły Wolontariackie Wspierane (Voluntary Aided Schools): Związane z różnymi organizacjami, często religijnymi (np. Kościół Anglii, Kościół Rzymskokatolicki). Fundacja charytatywna wnosi wkład w koszty kapitałowe szkoły i powołuje większość kuratorów. Organ zarządzający zatrudnia personel i jest odpowiedzialny za przyjęcia.
- Szkoły Wolontariackie Kontrolowane (Voluntary Controlled Schools): Niemal zawsze szkoły wyznaniowe, gdzie grunty i budynki często należą do fundacji charytatywnej. Władze lokalne zatrudniają personel szkolny i są odpowiedzialne za przyjęcia.
- Szkoły Matematyczne (Maths Free Schools): Przeznaczone dla uczniów w wieku 16-19 lat wykazujących wybitne zdolności matematyczne. Mają na celu przygotowanie najbardziej uzdolnionych matematycznie uczniów do studiowania dyscyplin związanych z matematyką na wysoce selektywnych uniwersytetach matematycznych oraz do kariery wymagającej intensywnego wykorzystania matematyki.
- Kolegia Techniczne Uniwersytetów (University Technical Colleges – UTCs): Rodzaj szkoły średniej w Anglii, prowadzonej przez uniwersytet sponsorski i ściśle powiązanej z lokalnym biznesem i przemysłem. Finansowane z podatków, są nieselektywne, bezpłatne i niekontrolowane przez władze lokalne. Uczniowie przechodzą do UTC w wieku 14 lat i studiują przedmioty akademickie oraz praktyczne, prowadzące do kwalifikacji technicznych.
W niektórych przypadkach, szkoły ogólnokształcące mogą być częściowo selektywne – dzieje się tak, gdy brakuje miejsc dla uczniów spoza rejonu, a tacy uczniowie są egzaminowani pod kątem zdolności, aby określić, kto otrzyma miejsce.
Program Nauczania w Szkołach Ogólnokształcących
Wszystkie szkoły utrzymywane przez państwo w Anglii są zobowiązane do przestrzegania Krajowego Programu Nauczania (National Curriculum), który składa się z dwunastu przedmiotów. Każda szkoła państwowa musi oferować program nauczania, który jest zrównoważony i szeroko zakrojony, promując rozwój duchowy, moralny, kulturalny, umysłowy i fizyczny uczniów oraz społeczeństwa, a także przygotowując uczniów do możliwości, obowiązków i doświadczeń w późniejszym życiu. Dla każdego z obowiązkowych przedmiotów programowych Sekretarz Stanu ds. Edukacji jest zobowiązany do określenia Programu Studiów, który określa treść i zagadnienia, które muszą być nauczane w tych przedmiotach na odpowiednich Kluczowych Etapach (Key Stages). Nauczyciele powinni stawiać wysokie wymagania każdemu uczniowi i planować wymagające prace dla tych, których osiągnięcia znacząco przewyższają oczekiwany standard. Nauczyciele powinni stosować odpowiednią ocenę, aby wyznaczyć celowo ambitne cele.
W ramach Krajowego Programu Nauczania wszyscy uczniowie podlegają ocenom na koniec Kluczowego Etapu 2 (Key Stage 2) w 6. klasie z przedmiotów podstawowych: angielskiego, matematyki i nauk ścisłych. Indywidualna ocena nauczyciela jest stosowana dla przedmiotów podstawowych, takich jak sztuka i projektowanie, geografia, historia, projektowanie i technologia oraz informatyka. Uczniowie zdają egzaminy GCSE na Kluczowym Etapie 4 (Key Stage 4) w 11. klasie, ale mogą również wybrać dążenie do uzyskania alternatywnych kwalifikacji, takich jak NVQ (National Vocational Qualifications) i BTEC (Business and Technology Education Council). Egzaminy GCSE obejmują podstawowe przedmioty: literatura angielska, język angielski, matematyka, nauki ścisłe oraz przedmioty z zakresu sztuki, nauk humanistycznych, projektowania i technologii oraz języków. Przedmioty podstawowe – angielski, matematyka i nauki ścisłe – są obowiązkowe dla wszystkich uczniów w wieku od 5 do 16 lat. Szereg innych przedmiotów, znanych jako przedmioty podstawowe (foundation subjects), jest obowiązkowy na każdym Kluczowym Etapie.
Na Kluczowym Etapie 4 uczniowie mają prawo do studiowania co najmniej jednego przedmiotu z dziedzin: sztuka (obejmująca sztukę i projektowanie, muzykę, fotografię, taniec, studia mediów, studia filmowe, dramat i sztuki medialne), projektowanie i technologia (obejmująca projektowanie i technologię, elektronikę, inżynierię, przygotowanie żywności i żywienie), nauki humanistyczne (obejmująca geografię i historię) oraz nowoczesne języki obce. Kluczowy Etap 4 obejmuje ponad 25 szerokich przedmiotów fakultatywnych, w tym informatykę, studia biznesowe, ekonomię, astronomię, cywilizację klasyczną, geologię, psychologię, socjologię i języki starożytne.
Departament Edukacji sporządził listę preferowanych przedmiotów, znanych jako English Baccalaureate (EBacc), na podstawie wyników w ośmiu egzaminach GCSE, w tym z angielskiego, matematyki, nauk ścisłych (fizyka, chemia, biologia, informatyka), historii, geografii oraz języka starożytnego lub nowożytnego.
Wszystkie szkoły są zobowiązane do zapewnienia codziennego aktu wspólnego kultu religijnego i muszą nauczać religii na każdym kluczowym etapie, a także edukacji seksualnej i relacji w szkołach średnich. Rodzice mogą wycofać swoje dzieci z całości lub części lekcji. Rady lokalne są odpowiedzialne za ustalanie programu nauczania religii, ale szkoły wyznaniowe i akademie mogą ustalać własne. Wszystkie szkoły powinny również zapewniać edukację osobistą, społeczną, zdrowotną i ekonomiczną (PSHE). Szkoły mają również swobodę włączania innych przedmiotów lub tematów do swojego programu edukacyjnego.
Struktura Lat Szkolnych i Grup Wiekowych
W brytyjskim systemie edukacji uczniowie są zazwyczaj przydzielani do grup rocznikowych określonych przez wiek, który osiągną w dniu urodzin w trakcie roku szkolnego. W większości przypadków przejście z jednej grupy rocznikowej do drugiej opiera się wyłącznie na wieku chronologicznym, choć w niektórych okolicznościach możliwe jest, aby uczeń powtórzył rok lub go przeskoczył. Powtórzenie roku może być spowodowane brakiem frekwencji, na przykład z powodu długiej choroby, a zwłaszcza w latach wymagających standardowych testów. Dziecko znacznie bardziej zaawansowane niż jego rówieśnicy może zostać przeniesione o jeden lub więcej lat do przodu.
Edukacja przedszkolna finansowana przez państwo jest dostępna od 3. roku życia i może być w pełnym lub niepełnym wymiarze godzin, choć nie jest obowiązkowa. Jeśli dziecko jest zarejestrowane w szkole państwowej, obowiązkowa frekwencja rozpoczyna się w semestrze następującym po piątych urodzinach dziecka. Dzieci mogą zostać zapisane do roku zerowego (reception year) we wrześniu tego roku szkolnego, rozpoczynając naukę w wieku 4 lub 4,5 roku. Obowiązkowa nauka kończy się w ostatni piątek czerwca w roku akademickim, w którym uczeń osiąga wiek 16 lat, chyba że zdecyduje się pozostać w systemie edukacji.
W zdecydowanej większości przypadków uczniowie przechodzą z poziomu podstawowego na poziom średni w wieku 11 lat. W niektórych obszarach jeden lub oba poziomy – podstawowy i średni – są dodatkowo podzielone. Niewiele obszarów ma trójpoziomowe systemy edukacji z pośrednim poziomem średnim dla wieku od 9 do 13 lat. Lata 12 i 13 są często nazywane odpowiednio "lower sixth form" i "upper sixth form", odzwierciedlając ich odrębną, dobrowolną naturę jako lata A-level. Chociaż większość szkół średnich przygotowuje swoich uczniów do egzaminów A-levels, niektóre szkoły oferują zamiast tego International Baccalaureate lub Cambridge International qualifications.
Nadzór i Zapewnienie Jakości
Wszystkie szkoły finansowane przez państwo w Anglii są monitorowane i kontrolowane przez Biuro Standardów w Edukacji (Office for Standards in Education – Ofsted). Rolą Ofsted jest zapewnienie, że organizacje świadczące usługi edukacyjne, szkoleniowe i opieki nad dziećmi w Anglii robią to na wysokim poziomie dla dzieci i uczniów. Są one odpowiedzialne za inspekcję i regulację instytucji edukacyjnych, w tym szkół niezależnych, szkół państwowych, akademii i placówek opieki nad dziećmi. Ofsted regularnie publikuje raporty dotyczące jakości edukacji i zarządzania w danej szkole. Inspektorzy Jego Królewskiej Mości (HMI) oceniają szkoły na podstawie informacji zebranych podczas przeprowadzanych inspekcji. Raporty z inspekcji szkół są publikowane i stanowią ważną miarę ich wyników.
Każda szkoła musi publikować określone informacje na swojej stronie internetowej, w tym wartości i etos, zasady przyjęć, szczegóły programu nauczania, linki do raportów Ofsted, politykę dotyczącą zachowania, dane dotyczące wyników, miary osiągnięć i postępów, polityki dla dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i niepełnosprawnościami, program kariery oraz informacje o tzw. pupil premium. Organy zarządzające szkołami i władze lokalne nie mogą pobierać opłat za edukację świadczoną w godzinach szkolnych (w tym za dostarczanie materiałów, książek, instrumentów czy innego sprzętu). Są one dostarczane przez szkoły. Akademie (w tym szkoły wolne, studio schools i uniwersyteckie kolegia techniczne) są zobowiązane poprzez swoje umowy finansowania do przestrzegania prawa dotyczącego pobierania opłat za działalność szkolną.
Dlaczego Wybrać Szkołę Ogólnokształcącą?
Wybór szkoły dla dziecka to jedna z najważniejszych decyzji, przed którą stają rodzice. Szkoły ogólnokształcące oferują unikalne środowisko edukacyjne, które może przynieść wiele korzyści. Ich główną zaletą jest inkluzja. Uczniowie z różnych środowisk społecznych i o różnych zdolnościach uczą się razem, co sprzyja rozwojowi empatii, tolerancji i umiejętności współpracy. Takie środowisko lepiej odzwierciedla rzeczywistość społeczną, przygotowując młodych ludzi do życia w zróżnicowanym świecie.
Ponadto, szeroki i zróżnicowany program nauczania dostępny w szkołach ogólnokształcących oznacza, że każdy uczeń może znaleźć coś dla siebie, niezależnie od swoich zainteresowań czy predyspozycji. Od przedmiotów akademickich, przez sztukę i sport, po specjalistyczne kursy techniczne i zawodowe – oferta jest bogata. Dostępność edukacji zawodowej na poziomie średnim i możliwości kontynuacji nauki w kolegiach dalszej edukacji (further education colleges) czy kolegiach sixth form (sixth form colleges) otwiera wiele ścieżek kariery, nie tylko akademickich. Dla rodziców ważne jest również, że edukacja w szkołach ogólnokształcących finansowanych przez państwo jest bezpłatna, co eliminuje bariery finansowe w dostępie do wysokiej jakości nauki. Regularne inspekcje Ofsted zapewniają, że szkoły te utrzymują wysokie standardy nauczania i opieki nad uczniami, a publikacja szczegółowych raportów i informacji na stronach internetowych szkół gwarantuje transparentność i pomaga rodzicom w podjęciu świadomej decyzji.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Czym różni się szkoła ogólnokształcąca od szkoły selektywnej?
Kluczową różnicą jest to, że szkoła ogólnokształcąca przyjmuje uczniów bez selekcji opartej na wynikach akademickich czy testach wstępnych, podczas gdy szkoły selektywne (np. grammar schools) wymagają spełnienia określonych kryteriów akademickich do przyjęcia.
Czy szkoły ogólnokształcące są bezpłatne?
Tak, szkoły ogólnokształcące finansowane przez państwo w Anglii są bezpłatne. Nie mogą pobierać opłat za edukację świadczoną w godzinach szkolnych ani za podstawowe materiały dydaktyczne.
W jakim wieku uczniowie uczęszczają do szkół ogólnokształcących?
Zazwyczaj szkoły ogólnokształcące przyjmują uczniów w wieku od około 11 do 16 lub 18 lat, co obejmuje edukację średnią.
Czy szkoły ogólnokształcące oferują programy zawodowe?
Tak, program nauczania w szkołach ogólnokształcących jest szeroki i obejmuje zarówno przedmioty akademickie, jak i praktyczne oraz zawodowe. Uczniowie mogą zdobywać kwalifikacje takie jak BTEC, NVQ czy T-levels, a także kontynuować naukę w kolegiach dalszej edukacji.
Kto nadzoruje szkoły ogólnokształcące w Anglii?
Wszystkie szkoły finansowane przez państwo w Anglii, w tym szkoły ogólnokształcące, są monitorowane i kontrolowane przez Ofsted (Office for Standards in Education), który regularnie publikuje raporty z inspekcji.
Czy szkoła ogólnokształcąca to to samo co szkoła publiczna w Polsce?
Termin "public school" w Wielkiej Brytanii odnosi się do prywatnych, płatnych szkół z internatem, często o długiej historii i selektywnym charakterze. Szkoła ogólnokształcąca ("comprehensive school") w Wielkiej Brytanii to odpowiednik państwowej szkoły średniej, która jest dostępna dla wszystkich i jest bezpłatna. W Polsce "szkoła publiczna" to właśnie szkoła finansowana przez państwo/samorząd i bezpłatna, więc pod względem dostępności i finansowania "szkoła ogólnokształcąca" (comprehensive school) jest bliższa polskiej "szkole publicznej" niż brytyjskiej "public school". Należy uważać na różnice w terminologii.
Zainteresował Cię artykuł Szkoła Ogólnokształcąca: Kompleksowy Przewodnik", "kategoria": "Edukacja? Zajrzyj też do kategorii Edukacja, znajdziesz tam więcej podobnych treści!
