30/08/2020
W sercu Płocka, przy ulicy Małachowskiego 1, stoi instytucja, która jest świadkiem wieków polskiej historii, kultury i edukacji. Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego, powszechnie znane jako „Małachowianka”, to nie tylko szkoła – to żywy pomnik, uznawany za najstarszą placówkę edukacyjną w Polsce, nieprzerwanie funkcjonującą w tym samym miejscu od końca XII wieku. Jej mury, przesiąknięte duchem minionych epok, opowiadają historię przemian społecznych, politycznych i pedagogicznych, które kształtowały nasz kraj. Od skromnych początków związanych z kolegiatą, przez okres jezuicki, aż po czasy Komisji Edukacji Narodowej i współczesność, Małachowianka zawsze była ośrodkiem wiedzy i kształcenia kolejnych pokoleń Polaków.

Przez stulecia Małachowianka dzieliła losy z miastem Płockiem, doświadczając zarówno okresów rozkwitu, jak i trudnych chwil. Jej niezwykła ciągłość i adaptacja do zmieniających się warunków sprawiają, że jest to fenomen na skalę europejską. Dziś, po kompleksowej rewitalizacji, szkoła łączy historyczne dziedzictwo z nowoczesnym podejściem do nauczania, oferując uczniom unikalne środowisko, w którym przeszłość spotyka się z przyszłością. Zapraszamy do zgłębienia fascynujących dziejów tego wyjątkowego miejsca, które na zawsze wpisało się w annały polskiej edukacji.
Historia i Początki: Korzenie Małachowianki
Początki Małachowianki są nierozerwalnie związane z kolegiatą św. Michała Archanioła. Fundamenty tej niezwykłej historii sięgają roku 1150, kiedy to Dobiechna, wdowa po wojewodzie Wojsławie, ufundowała kościół i przeznaczyła środki na utrzymanie pięciu kanoników. Chociaż dokumentacja z tamtych czasów jest skąpa, historycy przypuszczają, że już w 1180 roku, wraz z osadzeniem kanoników regularnych z Czerwińska przez biskupa Wita, przy kolegiacie mogła powstać szkoła typu *trivium*, czyli placówka nauczająca gramatyki, retoryki i dialektyki – podstaw średniowiecznej edukacji.
Około 1240 roku patronat nad kolegiatą przeszedł z rąk biskupa na księcia Bolesława, syna Konrada Mazowieckiego. W tym czasie powstała nowa, romańska świątynia o charakterze dworskim, pod wezwaniem św. Michała Archanioła, w której prawdopodobnie książę został pochowany wraz z żoną. Przypuszcza się, że w tym okresie książę utworzył tu nowy ośrodek rezydencjonalny, a istnienie szkoły w tym okresie jest już potwierdzone w dostępnych dokumentach. Do 1356 roku kolegiata pełniła również funkcję kościoła parafialnego dla rozwijającego się Płocka, będąc obok kościoła dominikanów jedną z dwóch pierwszych ceglanych budowli w mieście. Jej fasadę zdobił starannie wykonany, importowany ze Śląska detal architektoniczny z piaskowca, świadczący o wysokim kunszcie budowniczych.
Mimo licznych zniszczeń spowodowanych najazdami plemion z północy, mury kolegiaty przetrwały w znacznej wysokości. Około 1350 roku świątynia została przebudowana w stylu gotyckim, co nadało jej nowy, monumentalny charakter. W latach 70. XV wieku do fasady od strony Wisły dobudowano imponującą wieżę, w której niegdyś mieściła się kaplica Świętego Krzyża oraz kapitularz. Ta ciągła ewolucja architektoniczna i funkcjonalna świadczy o niezwykłej trwałości i znaczeniu tego miejsca na przestrzeni wieków.
Era Jezuitów i Komisji Edukacji Narodowej
Kolejny kluczowy rozdział w historii Małachowianki rozpoczął się w 1611 roku, wraz ze sprowadzeniem do Płocka Jezuitów. Zakonnicy, znani z wysokiego poziomu nauczania i efektywnych metod edukacyjnych, zostali ulokowani obok kolegiaty i natychmiast rozpoczęli intensywną działalność pedagogiczną. Dzięki ich zaangażowaniu i napływowi uczniów, szkoła szybko zyskała na znaczeniu, podnosząc się do rangi kolegium. To właśnie jezuici przyczynili się do dalszego rozwoju infrastruktury szkolnej – w latach 1675-1682 obok kościoła powstał nowy murowany gmach, który do dziś stanowi ważne skrzydło obecnego liceum.
W 1731 roku, chyląca się ku ruinie kolegiata przeszła na własność jezuitów, którzy podjęli się jej przebudowy. Prace te zostały jednak przerwane przez kasatę zakonu w 1773 roku. Majątek i szkołę przejęła wówczas Komisja Edukacji Narodowej – pierwsza w Europie świecka władza oświatowa, która zrewolucjonizowała polski system edukacji. Funkcjonująca tu Szkoła Podwydziałowa podlegała Wydziałowi Mazowieckiemu w Warszawie oraz Szkole Głównej Koronnej w Krakowie, która dziś znana jest jako Uniwersytet Jagielloński. W herbie szkoły z tamtego okresu widniały inicjały króla Stanisława Augusta oraz dwa berła, pochodzące z godła Uniwersytetu Jagiellońskiego, symbole te do dziś są obecne w herbie Małachowianki, podkreślając jej historyczne powiązania i rangę.
Nowe idee, nowoczesne metody i poszerzony zakres nauczania wprowadzony przez Komisję Edukacji Narodowej, owocowały przez długi czas, nawet po utracie niepodległości przez Polskę. Dawna kolegiata, aby sprostać nowym potrzebom, została podzielona kondygnacjami na sale lekcyjne i kaplicę przez architekta Stanisława Zawadzkiego. Po przeniesieniu szkoły do tych pomieszczeń, skrzydło kolegium na 52 lata zajął szpital świętej Trójcy. W 1843 roku, wybitny architekt Antonio Corazzi, znany jako twórca Teatru Wielkiego w Warszawie, ozdobił klasycystycznymi pilastrami XVIII-wieczną fasadę z niszą oraz boczną elewację widoczną z rynku, nadając szkole jej obecny, majestatyczny wygląd.
Po rozbiorach Polski działalność szkoły była kontrolowana przez władze zaborcze – najpierw pruskie, a po 1815 roku rosyjskie. Mimo trudnych warunków politycznych, Małachowianka nieprzerwanie kontynuowała swoją misję edukacyjną, stanowiąc ostoję polskości i kultury.
Wielcy Absolwenci i Profesorowie: Dziedzictwo Szkoły
Na przestrzeni wieków mury Małachowianki opuściło i w niej nauczało wielu wybitnych Polaków, którzy wnieśli znaczący wkład w życie kulturalne, społeczne i naukowe regionu oraz całego kraju. Ich postacie stanowią o bogactwie i prestiżu tej historycznej instytucji, świadcząc o wysokim poziomie kształcenia i inspirującej atmosferze, jaka panowała w szkole.
Do najbardziej znanych postaci związanych z Małachowianką należą:
- Święty Andrzej Bobola – jezuicki męczennik, jeden z patronów Polski.
- Maciej Sarbiewski – wybitny poeta, pisarz i kaznodzieja króla Władysława IV, nazywany „Horacym Sarmackim”.
- Wojciech Szweykowski – pierwszy rektor Uniwersytetu Warszawskiego, postać kluczowa dla rozwoju polskiej nauki na początku XIX wieku.
- Kajetan Morykoni – dyrektor szkoły, który był inicjatorem powołania Towarzystwa Naukowego Płockiego, jednej z najstarszych tego typu instytucji w Polsce.
- Hipolit Gawarecki – wybitny regionalista, historyk i badacz dziejów Płocka i Mazowsza, którego prace są do dziś cennym źródłem wiedzy.
- Błogosławiony Florentyn Koźmiński – duchowny i założyciel kilku zgromadzeń zakonnych.
- Gustaw i Józef Zielińscy – ich znakomite zbiory stały się podstawą biblioteki Towarzystwa Naukowego Płockiego, tworząc bezcenne dziedzictwo kulturowe.
- Liczni uczeni i politycy XX wieku, w tym dwaj byli premierzy Polski: Ignacy Mościcki (prezydent II RP) oraz Tadeusz Mazowiecki (pierwszy premier III RP).
Te postacie to tylko część długiej listy absolwentów i profesorów, którzy kształtowali polską myśl i działanie. Ich osiągnięcia są najlepszym świadectwem roli, jaką Małachowianka odgrywała i nadal odgrywa w kształtowaniu elit intelektualnych i społecznych Polski. Wielowiekową tradycję edukacyjną z dumą kontynuuje Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego, będąc inspiracją dla kolejnych pokoleń uczniów.
Rewitalizacja i Odkrycia Archeologiczne: Nowe Życie Starych Murów
W XX wieku, w latach 60. i 70., Małachowianka przeszła znaczącą rozbudowę, a także przeprowadzono kompleksowe badania architektoniczne i remont zabytkowych budynków. Odsłonięte wówczas relikty z XIII i XIV wieku były eksponowane w utworzonym muzeum szkolnym aż do 2012 roku. Jednak to lata 2012-2014 przyniosły prawdziwy przełom w historii szkoły, dzięki pozyskaniu ponad 25 milionów złotych ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, co stanowiło 85% wszystkich wydatków kwalifikowanych.
Dzięki tym funduszom przeprowadzono gruntowny remont i rewitalizację zabytkowych budynków szkoły. Projekt objął szeroki zakres prac remontowych i konserwatorskich, które miały na celu zarówno zatrzymanie postępującego procesu degradacji cennych zabytków, jak i jednoczesne wyeksponowanie narodowego dziedzictwa z przestrzeni ponad 800 lat. Całe przedsięwzięcie było ewenementem w skali Polski, uwzględniając bardzo wysoki poziom historyczno-architektoniczny obiektów i jednocześnie współczesne wymogi funkcjonowania szkoły. Funkcja dydaktyczna zabytkowych budynków została dostosowana do aktualnych przepisów i norm, a prace budowlane były prowadzone we wszystkich branżach. Podczas robót aktywnie pracowali również archeolodzy, antropolodzy i konserwatorzy sztuki, co doprowadziło do spektakularnych odkryć.
Przeprowadzone badania archeologiczne dostarczyły bezcennych informacji, wskazując, że Kolegiata św. Michała była jedną z najwcześniejszych budowli gotyckich na terenie Polski. Architektura tej klasy wczesnogotyckiej występuje jedynie na Śląsku, co podkreśla unikalność płockiej świątyni. Z myślą o turystach, w podziemiach kolegiaty powstała efektownie podświetlona ścieżka dydaktyczna, wspaniale eksponująca odkryte zabytki okresu romańskiego, gotyckiego, baroku i późniejszych. Na zewnątrz budynku, wzdłuż elewacji północnej i południowej, wykonano obniżenia terenu, pozwalające na ekspozycję reliktów, m.in. romańskiego portalu wejściowego wraz ze zdobiącą go płaskorzeźbą kamiennego lwa warującego u drzwi kościoła, partii ścian przyziemia z okresu romańskiego i gotyckiej zakrystii.
Można także podziwiać panoramę miasta z tarasu widokowego na szczycie wyremontowanej gotyckiej wieży. W auli dawnej kolegiaty św. Michała (która później pełniła funkcję kaplicy szkolnej) odkryto fragmenty absydy oraz cenne polichromie o charakterze sakralnym z około 1920 roku, autorstwa Władysława Drapiewskiego, twórcy polichromii w płockiej Bazylice Katedralnej. Podczas prac renowacyjnych archeolodzy natrafili na szczątki ludzkie z pochówków z okresu od XII do XVII wieku. Na zewnątrz szkoły wybudowano ossuarium – betonowy sarkofag przykryty granitową płytą i ściankami. To zbiorowy grobowiec, w którym złożono szczątki około 600 zmarłych przed wiekami płocczan, ekshumowanych w czasie wykopalisk. Dzięki tym pracom, Małachowianka stała się nie tylko szkołą, ale również ważnym centrum historycznym i turystycznym, otwartym na zwiedzających.
Małachowianka na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego
Warto nadmienić, że „Małachowianka” jest częścią prestiżowego Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego (European Route of Brick Gothic), który biegnie przez Danię, Niemcy i Polskę. To wyróżnienie podkreśla jej unikalność i znaczenie architektoniczne na tle europejskiego dziedzictwa kulturowego. Szlak ten łączy najważniejsze budowle wykonane w stylu gotyku ceglanego, świadcząc o ich wyjątkowej wartości historycznej i artystycznej. Przynależność do tej trasy turystycznej dodatkowo promuje Małachowiankę jako cel podróży dla miłośników historii i architektury z całego kontynentu.
Tabela Chronologiczna: Kluczowe Daty w Historii Małachowianki
| Data/Okres | Wydarzenie |
|---|---|
| 1150 | Ufundowanie kościoła i kolegiaty przez Dobiechnę. |
| 1180 (ok.) | Możliwe powstanie szkoły typu *trivium* przy kolegiacie. |
| 1240 (ok.) | Przejęcie patronatu nad kolegiatą przez księcia Bolesława. |
| 1350 (ok.) | Przebudowa kolegiaty w stylu gotyckim. |
| Lata 70. XV w. | Dobudowanie monumentalnej wieży do fasady. |
| 1611 | Sprowadzenie jezuitów do Płocka i rozpoczęcie działalności edukacyjnej. |
| 1675-1682 | Budowa nowego murowanego gmachu kolegium jezuickiego. |
| 1731 | Kolegiata przechodzi na własność jezuitów. |
| 1773 | Kasata zakonu jezuitów; majątek i szkołę przejmuje Komisja Edukacji Narodowej. |
| 1843 | Architekt Antonio Corazzi ozdabia fasadę klasycystycznymi pilastrami. |
| Lata 60.-70. XX w. | Rozbudowa szkoły, badania architektoniczne i remonty. |
| 2012-2014 | Gruntowny remont i rewitalizacja zabytkowych budynków dzięki funduszom UE. |
Najczęściej Zadawane Pytania (FAQ)
1. Jaka jest najstarsza szkoła w Polsce?
Najstarszą szkołą w Polsce, nieprzerwanie istniejącą w tym samym miejscu od końca XII wieku, jest Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku, potocznie zwane Małachowianką.
2. Gdzie znajduje się Małachowianka?
Małachowianka znajduje się w Płocku, przy ulicy Małachowskiego 1. Jest to centralna lokalizacja w mieście, blisko historycznych zabytków.
3. Kiedy powstała Małachowianka?
Początki Małachowianki sięgają roku 1150, kiedy to ufundowano kolegiatę św. Michała Archanioła. Szkoła przy kolegiacie mogła powstać już około 1180 roku, a jej istnienie jest potwierdzone w dokumentach z około 1240 roku.
4. Co to jest kolegiata św. Michała Archanioła?
Kolegiata św. Michała Archanioła to historyczna świątynia w Płocku, która dała początek Małachowiance. Przez wieki pełniła funkcje kościelne i edukacyjne, stając się sercem szkoły. Jej mury, będące świadkami wielu epok, są dziś integralną częścią kompleksu szkolnego.
5. Kto ufundował szkołę?
Początki fundacji związane są z Dobiechną, wdową po wojewodzie Wojsławie, która w 1150 roku ufundowała kościół i kolegiatę. Później patronat nad nią przejął książę Bolesław, syn Konrada Mazowieckiego, a w XVII wieku rozwój edukacyjny wspierali jezuici.
6. Jakie znane osobistości ukończyły Małachowiankę?
Wśród wybitnych absolwentów i profesorów Małachowianki znaleźli się m.in. św. Andrzej Bobola, poeta Maciej Sarbiewski, pierwszy rektor Uniwersytetu Warszawskiego Wojciech Szweykowski, Ignacy Mościcki (prezydent RP) oraz Tadeusz Mazowiecki (premier RP).
7. Czy szkoła była remontowana?
Tak, szkoła przeszła gruntowny remont i rewitalizację w latach 2012-2014, dzięki funduszom z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Prace te pozwoliły na odrestaurowanie zabytkowych części i dostosowanie ich do współczesnych standardów edukacyjnych.
8. Czy Małachowianka jest otwarta dla turystów?
Tak, Małachowianka jest otwarta dla turystów. W podziemiach kolegiaty powstała efektownie podświetlona ścieżka dydaktyczna, eksponująca odkryte zabytki. Można również podziwiać panoramę miasta z tarasu widokowego na szczycie gotyckiej wieży.
Podsumowanie
Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku to prawdziwa perła polskiego dziedzictwa edukacyjnego. Jej długa historia, sięgająca XII wieku, czyni ją nie tylko najstarszą szkołą w Polsce, ale także świadkiem niezliczonych wydarzeń, które kształtowały naród. Od fundacji kolegiaty, przez epokę jezuitów i Komisji Edukacji Narodowej, aż po współczesność, Małachowianka nieprzerwanie pełniła swoją misję, wychowując pokolenia wybitnych Polaków. Przeprowadzone prace rewitalizacyjne nie tylko zabezpieczyły cenne zabytki, ale również otworzyły szkołę dla szerszej publiczności, pozwalając podziwiać jej unikalne dziedzictwo architektoniczne i historyczne. Małachowianka to żywy dowód na to, jak tradycja może harmonijnie współistnieć z nowoczesnością, stanowiąc inspirację dla przyszłych pokoleń. To miejsce, które każdy miłośnik historii i edukacji powinien odwiedzić, aby na własne oczy przekonać się o jej niezwykłości.
Zainteresował Cię artykuł Małachowianka: Najstarsza Szkoła w Polsce? Zajrzyj też do kategorii Edukacja, znajdziesz tam więcej podobnych treści!
