08/01/2008
Chrzest Święty to brama do życia chrześcijańskiego i pierwszy z sakramentów wtajemniczenia, który otwiera drogę do głębszej relacji z Bogiem i wspólnotą Kościoła. Jest to moment niezwykłej wagi, zarówno dla przyjmującego chrzest, jak i dla całej rodziny. W tym uroczystym wydarzeniu kluczową rolę odgrywają rodzice chrzestni, których zadanie wykracza daleko poza samą ceremonię. Ich misja to wspieranie rozwoju wiary dziecka i pomoc w jego wychowaniu religijnym, co wymaga świadomego zaangażowania i życia zgodnego z nauką Kościoła. Wybór chrzestnych nie może być więc przypadkowy, lecz powinien wynikać z głębokiego zrozumienia ich kanonicznej roli i odpowiedzialności, którą przyjmują na siebie wobec Boga i wspólnoty.

Kim są Rodzice Chrzestni i Dlaczego są Tak Ważni?
Rola rodziców chrzestnych w życiu ochrzczonego dziecka jest fundamentalna i wykracza poza tradycyjne wyobrażenia o „rozdawaniu prezentów”. Zgodnie z chrześcijańską tradycją, ich głównym zadaniem jest wspieranie rodziców naturalnych w wychowaniu religijnym dziecka, a w przypadku chrztu osoby dorosłej – towarzyszenie jej w drodze do wiary i poznawania życia chrześcijańskiego. Mają oni pomagać w kształtowaniu życia prawdziwie chrześcijańskiego, co oznacza nie tylko naukę katechizmu, ale przede wszystkim dawanie świadectwa własnym życiem.
Historia instytucji rodziców chrzestnych jest długa i bogata, sięgająca początków chrześcijaństwa. Już w II wieku, w dziele Tertuliana pt. „O chrzcie”, pojawia się wzmianka o „rodzicach chrzestnych” jako osobach gwarantujących wiarę kandydata. W III wieku Orygenes z Aleksandrii pisał o ludziach, którzy składali gwarancję za zgłaszającego się kandydata i roztaczali nad nim duchową opiekę. Święty Cezary z Arles (VI wiek) i św. Jan Złotousty (IV wiek) podkreślali wielką odpowiedzialność, jaką chrzestni ponoszą przed Bogiem za wiarę swoich podopiecznych, zachęcając ich do napominania, karcenia i nauczania Symbolu Apostolskiego oraz Modlitwy Pańskiej. To świadczy o tym, że funkcja chrzestnych od zawsze była postrzegana jako misja o głębokim wymiarze duchowym i wychowawczym.
Współcześnie, zwłaszcza w obliczu rosnącej sekularyzacji, rola chrzestnych nabiera jeszcze większego znaczenia. W przypadkach, gdy rodzice naturalni są słabo praktykujący lub obojętni religijnie, chrzestni stają się kluczowymi osobami, które mają zapewnić dziecku chrześcijańskie wychowanie. Powinni być osobami bliskimi rodzinie, mającymi z nią częste kontakty, cieszącymi się autorytetem, aby w razie potrzeby mogli zwrócić uwagę dziecku i jego rodzicom na braki w wychowaniu religijnym. Ich obecność i zaangażowanie mają pobudzać dziecko do prawdziwej i żywej wiary, a oni sami zobowiązują się publicznie wobec wspólnoty Kościoła do tego, aby dać dziecku chrześcijańskie wychowanie i formację życia.
Kanoniczne Wymagania: Kto Może Zostać Chrzestnym?
Kościół Katolicki stawia bardzo konkretne wymagania osobom, które mają pełnić funkcję rodziców chrzestnych. Nie każdy może zostać chrzestnym, a przestrzeganie tych norm ma na celu zapewnienie, że ochrzczone dziecko będzie miało wsparcie w duchowym rozwoju ze strony osób, które same żyją zgodnie z wiarą.
Zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego, kan. 874, chrzestnym może być ten, kto:
- Został wyznaczony przez przyjmującego chrzest (jeśli to możliwe) albo przez jego rodziców/opiekunów, a gdy ich nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu.
- Posiada wymagane kwalifikacje i chce pełnić to zadanie.
- Jest wystarczająco dojrzały do pełnienia tego zadania, co oznacza ukończenie szesnastu lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek, lub proboszcz/szafarz chrztu dopuścił wyjątek z ważnej przyczyny.
- Jest katolikiem, przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię.
- Prowadzi życie zgodne z wiarą i zadaniami, jakie ma pełnić.
- Prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego (tzn. jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, np. ekskomuniki za przerwanie ciąży).
- Nie jest ojcem ani matką dziecka (osoby przyjmującej chrzest).
Tabela: Wymogi dla Rodziców Chrzestnych
| Wymóg | Szczegóły |
|---|---|
| Powołanie | Wyznaczony przez rodziców/opiekunów lub osobę przyjmującą chrzest. |
| Wiek | Ukończone 16 lat (z możliwością dyspensy). |
| Wyznanie | Katolik. |
| Sakramenty | Chrzest, Bierzmowanie, Eucharystia (I Komunia Święta). |
| Życie moralne | Prowadzenie życia zgodnego z wiarą katolicką i funkcją chrzestnego. |
| Status kanoniczny | Wolny od kar kanonicznych. |
| Pokrewieństwo | Nie może być ojcem ani matką chrzczonego. |
Prowadzenie życia zgodnego z wiarą oznacza, że osoba powinna być praktykującym katolikiem, najlepiej aktywnie uczestniczącym w życiu wspólnoty parafialnej. Dlatego też Kościół nie dopuszcza do pełnienia tej funkcji osób żyjących w związkach niesakramentalnych (np. konkubinacie, związkach cywilnych bez ślubu kościelnego, związkach homoseksualnych), czy też młodzieży, która odmawia uczestnictwa w katechizacji, mimo że ze względu na swój wiek powinna w niej uczestniczyć. Chrzestni muszą być osobami, które są w stanie wyznać wiarę, w której dziecko ma być ochrzczone, i wyrzec się wszelkiego zła, co byłoby sprzeczne z życiem w grzechu.
Wymagane jest również zaświadczenie z parafii zamieszkania kandydata na chrzestnego, potwierdzające, że jest on osobą wierzącą i praktykującą. Ma to na celu upewnienie proboszcza o kwalifikacjach moralnych i religijnych przyszłych chrzestnych.

Kto NIE Może Być Rodzicem Chrzestnym?
Zgodnie z powyższymi wymaganiami, Kościół jasno określa, kto nie może pełnić funkcji rodzica chrzestnego. Są to osoby, które swoim życiem lub brakiem odpowiednich kwalifikacji nie mogą być wzorem i wsparciem w wierze dla ochrzczonego dziecka:
- Osoby niepraktykujące: Brak regularnego uczestnictwa w Mszy Świętej i sakramentach.
- Żyjący w związkach niesakramentalnych: Obejmuje to osoby żyjące w konkubinacie, związkach cywilnych bez ślubu kościelnego, a także osoby żyjące w związkach homoseksualnych. Świadome i dobrowolne życie w grzechu wyklucza z pełnienia tej funkcji.
- Żyjący w trwałej okazji do grzechu: Np. narzeczeni mieszkający razem przed ślubem kościelnym.
- Nieuczęszczający na katechezę: Dotyczy to zwłaszcza młodzieży w wieku szkolnym, która powinna brać udział w nauczaniu religii.
- Wiek poniżej 16 lat: Z wyjątkiem uzasadnionych przypadków dopuszczonych przez biskupa diecezjalnego lub proboszcza.
- Brak sakramentów wtajemniczenia: Osoba, która nie przyjęła chrztu, bierzmowania lub I Komunii Świętej.
- Rodzice biologiczni dziecka: Ojciec ani matka nie mogą być jednocześnie rodzicami chrzestnymi.
- Osoby obłożone karą kanoniczną: Np. ekskomuniką.
A co z rozwodnikami? Osoby rozwiedzione mogą zostać rodzicami chrzestnymi, pod warunkiem, że nie zawarły nowego związku cywilnego i nie żyją w trwałej okazji do grzechu. Jeśli pozostają w tzw. „białym małżeństwie” (czyli żyją w czystości, bez współżycia, mimo że są po rozwodzie cywilnym i zawarły nowy związek cywilny, ale nie sakramentalny), lub są samotne po rozwodzie, nie ma przeciwwskazań. Kluczowe jest prowadzenie życia zgodnego z wiarą.
Czy osoba niewierząca może zostać chrzestnym? Absolutnie nie. Osoba niewierząca lub należąca do innej wspólnoty kościelnej (niekatolicka) nie może być rodzicem chrzestnym, ponieważ nie może złożyć wyznania wiary katolickiej. Może natomiast pełnić funkcję świadka chrztu. Świadek chrztu to osoba ochrzczona, która towarzyszy obrzędowi i poświadcza, że chrzest się odbył. Nie ma ona jednak praw ani obowiązków rodzica chrzestnego. Świadek chrztu może pojawić się tylko wtedy, gdy jest przynajmniej jeden katolicki rodzic chrzestny spełniający wszystkie wymogi. Katolik niespełniający wymogów prawa kanonicznego (np. rozwodnik żyjący w nowym związku) nie może być świadkiem chrztu – ta funkcja jest zarezerwowana dla ochrzczonych osób innego wyznania.
Wyjątkiem od tej reguły, ze względu na ścisłą komunię, są chrześcijanie prawosławni. Dyrektorium ekumeniczne dopuszcza, aby dla słusznych powodów wierny wschodni mógł pełnić rolę chrzestnego obok katolickiego chrzestnego (lub matki chrzestnej katolickiej) w chrzcie dziecka lub dorosłego katolika, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej edukacji ochrzczonego i wiedzy o przydatności danego chrzestnego do tej roli. Katolik również może pełnić rolę chrzestnego w chrzcie udzielanym w prawosławnym Kościele wschodnim, jeśli zostanie zaproszony.
Przebieg Uroczystości Chrztu Świętego: Co się Dzieje i Co się Mówi?
Chrzest Święty to niezwykle wzruszająca i symboliczna ceremonia. Aby wszystko przebiegło sprawnie, rodzice i chrzestni powinni odpowiednio się przygotować i znać przebieg obrzędów.
Przygotowania Formalne:
- Zgłoszenie dziecka do chrztu: Zazwyczaj należy to zrobić nie później niż na dwa tygodnie przed planowanym terminem w kancelarii parafialnej.
- Wymagane dokumenty: Akt urodzenia dziecka (oryginał do wglądu), akt ślubu rodziców (lub informacja o jego braku), zgody na pełnienie godności rodzica chrzestnego (zaświadczenia z parafii chrzestnych, że są praktykującymi katolikami), dokładne dane osobowe rodziców i chrzestnych.
- Katecheza przedchrzcielna: W wielu parafiach odbywa się krótkie spotkanie lub katecheza dla rodziców i chrzestnych przed chrztem, zwłaszcza jeśli chrzczą pierwsze dziecko.
- Ofiara: Zazwyczaj jest to dobrowolna ofiara składana przy składaniu dokumentów.
Przebieg Ceremonii:
Ceremonia chrztu najczęściej odbywa się w trakcie Mszy Świętej, zazwyczaj po homilii, lub jako osobny obrzęd. Rodzice i chrzestni ustawiają się przy wejściu do kościoła lub w wyznaczonym miejscu, oczekując na kapłana.
- Przyjęcie Dziecka: Kapłan podchodzi do rodziny i rozpoczyna dialog:
- Ksiądz:Drodzy Rodzice, jakie imię wybraliście dla swojego dziecka?
- Rodzice:[Imię/Imiona dziecka]
- Ksiądz:O co prosicie Kościół Święty dla [imię dziecka]?
- Rodzice:O Chrzest Święty.
- Ksiądz:Prosząc o chrzest dla Waszego dziecka przyjmujecie na siebie obowiązek wychowania go w wierze, aby zachowując Boże przykazania, miłowało Boga i bliźniego, jak nas nauczył Jezus Chrystus. Czy jesteście świadomi tego obowiązku?
- Rodzice:Jesteśmy świadomi.
- Ksiądz:A Wy, Rodzice chrzestni, czy jesteście gotowi pomagać rodzicom tego dziecka w wypełnianiu obowiązku?
- Rodzice chrzestni:Jesteśmy gotowi.
- Znak Krzyża: Ksiądz zwraca się do dziecka: „[Imię dziecka], wspólnota chrześcijańska przyjmuje cię z wielką radością. Ja zaś w imieniu tej wspólnoty znaczę cię znakiem Krzyża, a po mnie naznaczą cię tym samym znakiem Chrystusa Zbawiciela twoi rodzice i chrzestni.” Kapłan kreśli znak krzyża na czole dziecka, a po nim czynią to rodzice i chrzestni. Następnie wszyscy zajmują miejsca.
- Liturgia Słowa: Msza Święta trwa dalej z czytaniami i homilią.
- Obrzędy Chrztu Właściwe (przy chrzcielnicy):
- Modlitwy: Kapłan odmawia modlitwę egzorcyzmu i modlitwę poświęcenia wody lub dziękczynną.
- Wyrzeczenie się Zła i Wyznanie Wiary: Ksiądz zwraca się do rodziców i chrzestnych: „Drodzy rodzice i chrzestni. Przyniesione przez was dzieci otrzymują z miłości Bożej przez sakrament Chrztu nowe życie z wody i z Ducha Świętego. Starajcie się wychować je w wierze tak, aby zachować w nich to Boże życie od skażenia grzechem i umożliwić jego ustawiczny rozwój. Jeśli więc, kierując się wiarą, jesteście gotowi podjąć się tego zadania, to wspominając swój własny Chrzest, wyrzeknijcie się grzechu i wyznajcie wiarę w Jezusa Chrystusa. Jest to wiara Kościoła, w której wasze dzieci otrzymują Chrzest. Czy wyrzekacie się grzechu, aby żyć w wolności dzieci Bożych?”
- Rodzice i chrzestni:Wyrzekamy się.
- Następnie ksiądz zadaje kolejne pytania o wyrzeczenie się szatana i wyznanie wiary w poszczególne prawdy (Bóg Ojciec, Syn Boży, Duch Święty, Kościół, życie wieczne), na które rodzice i chrzestni odpowiadają: Wierzymy.
- Ksiądz:Taka jest nasza wiara. Taka jest wiara Kościoła, której wyznawanie jest naszą chlubą, w Chrystusie, Panie naszym.
- Wierni:Amen.
- Chrzest Właściwy: Kapłan pyta: „Czy chcecie, aby [imię dziecka] otrzymał chrzest w wierze Kościoła, którą przed chwilą wyznaliśmy?” Rodzice odpowiadają: „Chcemy.” Następnie kapłan trzykrotnie polewa główkę dziecka wodą, wypowiadając słowa: „[Imię dziecka], ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.”
- Namaszczenie Krzyżmem Świętym: Kapłan namaszcza czoło dziecka.
- Nałożenie Białej Szatki: Matka chrzestna kładzie na dziecku białą szatę, symbolizującą czystość, niewinność i obmycie z grzechu pierworodnego oraz przyobleczenie się w Chrystusa. Kapłan mówi: „[Imię dziecka], stałeś się nowym stworzeniem i przyoblekłeś się w Chrystusa, dlatego otrzymujesz białą szatę. Niech twoi bliscy słowem i przykładem pomogą ci zachować godność dziecka Bożego nieskalaną aż po życie wieczne.”
- Wręczenie Zapalonej Gromnicy: Ojciec chrzestny zapala gromnicę od paschału, symbolizującą Chrystusa, Światłość Świata. Kapłan mówi: „Przyjmijcie światło Chrystusa. Podtrzymywanie tego światła powierza się wam, rodzice i chrzestni, aby wasze dziecko, oświecone przez Chrystusa, postępowało zawsze jak dziecko światłości, a trwając w wierze, mogło wyjść na spotkanie przychodzącego Pana razem z wszystkimi Świętymi w niebie.”
- Zakończenie: Rodzice i chrzestni wracają na swoje miejsca. Dalsza część Mszy Świętej przebiega normalnie, a rodzice i chrzestni powinni aktywnie uczestniczyć i przyjąć Komunię Świętą. Po Mszy udają się do zakrystii, aby podpisać dokumenty potwierdzające udzielenie sakramentu.
Obowiązki Rodziców Chrzestnych Przed i Po Uroczystości
Przyjęcie zadania rodzica chrzestnego to poważne zobowiązanie, które wiąże się z obowiązkami zarówno przed, w trakcie, jak i po ceremonii chrztu.
Przed Sakramentem:
- Uczestnictwo w katechezach: Wiele parafii wymaga od chrzestnych udziału w specjalnych spotkaniach przygotowujących do roli i wychowania dziecka w wierze katolickiej.
- Sakrament Pokuty: Chrzestni powinni przystąpić do spowiedzi przed chrztem, aby być w stanie łaski uświęcającej i móc przyjąć Komunię Świętą podczas Mszy.
- Dostarczenie dokumentów: Uzyskanie i przedstawienie zaświadczenia ze swojej parafii zamieszkania, potwierdzającego, że są praktykującymi katolikami i spełniają wymogi kanoniczne.
- Przygotowanie symboli: Matka chrzestna zazwyczaj przygotowuje białą szatkę, a ojciec chrzestny gromnicę.
W Trakcie Uroczystości:
- Obecność: Chrzestni muszą być osobiście obecni na liturgii sakramentu – nie można prosić kogoś o reprezentowanie.
- Aktywny udział: Trzymanie dziecka, odpowiadanie na pytania kapłana, nakreślenie znaku krzyża, położenie białej szatki (matka), zapalenie gromnicy (ojciec).
- Przyjęcie Komunii Świętej: Jako znak pełnego uczestnictwa w życiu Kościoła.
- Podpisanie dokumentów: W księgach kościelnych, potwierdzające udział w sakramencie Chrztu Świętego.
Po Uroczystości (Obowiązki Życiowe):
Obowiązki chrzestnych nie kończą się wraz z ceremonią, lecz trwają przez całe życie ochrzczonego. Są to obowiązki o charakterze duchowym i wychowawczym:
- Duchowe przewodnictwo: Wspieranie dziecka w rozwoju religijnym, bycie dla niego wzorem wiary i moralności.
- Pomoc w wychowaniu religijnym: Aktywne uczestniczenie w formacji wiary dziecka, dbanie o jego życie zgodne z nakazami katechizmu. Chrzestny ma pomóc podopiecznemu poznawać słowo Boże, najlepiej, gdy to słowo jest wcielone w jego własne życie.
- Obecność w życiu dziecka: Uczestnictwo w ważnych wydarzeniach rodzinnych, a także w kolejnych sakramentach (I Komunia Święta, Bierzmowanie, Ślub kościelny).
- Doradzanie: Prawo do doradzania rodzicom dziecka oraz czynnego uczestnictwa w jego wychowaniu. Chrzestny powinien również cieszyć się autorytetem, tak, by w razie potrzeby, mógł zwrócić uwagę dziecku i jego rodzicom na błędy czy braki wychowania.
- Modlitwa: Nieustanna modlitwa za chrześniaka/chrześnicę.
Cała rola rodziców chrzestnych – tak zresztą, jak cała rola rodziców wobec swoich dzieci – polega na wspomaganiu ich w wyznawaniu wiary w Jezusa Chrystusa w życiu codziennym. Chodzi o to, by dziecko, oświecone przez Chrystusa, postępowało zawsze jak dziecko światłości, a trwając w wierze, mogło wyjść na spotkanie przychodzącego Pana.

Wyzwania i Wskazówki Duszpasterskie
W praktyce duszpasterskiej często pojawiają się wyzwania związane z instytucją rodziców chrzestnych. Niestety, dobór chrzestnych nierzadko odbywa się na zasadzie pokrewieństwa, związków przyjacielskich, a nawet zamożności, aby zapewnić dziecku doczesny byt, a brakuje odniesienia religijnego czy poziomu wiary.
Brak sakramentalnego związku małżeńskiego rodziców: Jest to częsty problem. Parafie starają się podchodzić do każdej sytuacji indywidualnie. Jeśli nie ma przeszkód do zawarcia związku małżeńskiego, rodzice są zachęcani do jego uregulowania. Jest to ważne, ponieważ w trakcie chrztu rodzice wyrzekają się zła i szatana oraz grzechu. Trudno być świadkiem wiary dla dziecka, żyjąc świadomie w grzechu i pozbawiając się możliwości przystępowania do Komunii Świętej. Niemniej jednak, Kościół zawsze chce pomóc i wysłuchać racji rodziców, którzy pragną ochrzcić swoje dziecko, dlatego zawsze warto zgłosić się do kancelarii parafialnej.
Dzieci powyżej 7. roku życia: W przypadku dzieci, które ukończyły 7 lat, Kościół traktuje je jako dorosłe. Powinny być przygotowywane do chrztu przez co najmniej rok i chrzczone według Rytuału Chrztu Dorosłych, w formie dialogowanej. Ponadto, do udzielenia chrztu dzieciom powyżej 7. roku życia wymagana jest zgoda ordynariusza (miejscowego biskupa). Dlatego nie warto odkładać chrztu na ostatnią chwilę.
Poszukiwanie „wyrozumiałego” księdza: Niekiedy odmowa dopuszczenia do roli chrzestnego powoduje, że rodzice udają się do innej parafii w nadziei na „życiowego” księdza. Jest to niestety patologia, która podważa sens wymagań Kościoła i prowadzi do braku rzetelnego przygotowania. Potrzebna jest uczciwa katecheza i uświadamianie rodziców o prawdziwej odpowiedzialności chrzestnych.
Duszpasterze powinni doradzać rodzicom, aby szukali chrzestnych wśród bliższej rodziny i sąsiadów, unikając zapraszania ludzi przygodnych, którzy prawdopodobnie nie będą interesowali się wychowaniem religijnym dziecka. Potrzebna jest głęboka formacja religijna zarówno dzieci, młodzieży, jak i dorosłych, aby funkcje i zadania rodziców chrzestnych były traktowane w duchu Ewangelii, z poczuciem odpowiedzialności za dar wiary przekazywany dziecku. Tylko ten, kto sam wierzy, jest prawdziwym świadkiem wiary w swoim życiu i dobrze rozumie ciężar zadania, jakie zostało złożone na jego barki, może być dobrym chrzestnym.
Bycie chrzestnym to niezwykły przywilej i misja, która wymaga autentycznego zaangażowania w życie wiary. To nie tylko jednorazowa uroczystość, ale zobowiązanie do towarzyszenia dziecku na jego duchowej drodze przez całe życie.

Najczęściej Zadawane Pytania (FAQ)
Poniżej przedstawiamy odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące chrztu i roli rodziców chrzestnych.
Czy 15-latek może być chrzestnym?
Zasadniczo nie. Kodeks Prawa Kanonicznego wymaga, aby chrzestny ukończył 16 lat. Jednakże, biskup diecezjalny może określić inny wiek, a w uzasadnionych przypadkach proboszcz lub szafarz chrztu mogą dopuścić wyjątek. Jest to jednak rzadkość i wymaga słusznej przyczyny.
Czy można mieć dwie matki chrzestne lub dwóch ojców chrzestnych?
Tradycyjnie w Polsce dziecko ma jedną matkę i jednego ojca chrzestnego. Kościół Katolicki dopuszcza jednak, aby dziecko miało tylko jednego chrzestnego (matkę lub ojca chrzestnego) lub dwoje chrzestnych, ale wtedy powinna to być kobieta i mężczyzna. Nie ma możliwości, aby było dwóch ojców chrzestnych ani dwóch matek chrzestnych. Niemożliwe jest natomiast udzielenie chrztu bez chrzestnych lub świadków.
Czy osoba niewierząca może zostać chrzestnym?
Nie, osoba niewierząca nie może zostać rodzicem chrzestnym, ponieważ nie spełnia podstawowego wymogu prowadzenia życia zgodnego z wiarą katolicką i nie może złożyć wyznania wiary. Może natomiast pełnić funkcję świadka chrztu, pod warunkiem, że jest osobą ochrzczoną (choćby w innym wyznaniu) i towarzyszy jej katolicki rodzic chrzestny. Świadek chrztu jedynie poświadcza, że rytuał się odbył, ale nie ma praw ani obowiązków chrzestnego.
Co się dzieje, jeśli rodzice nie mają sakramentalnego związku małżeńskiego?
Parafie podchodzą do każdej takiej sytuacji indywidualnie. Jeśli nie ma przeszkód do zawarcia ślubu kościelnego, rodzice są zachęcani do uregulowania swojego statusu małżeńskiego. Jeśli jednak istnieją trwałe przeszkody, a rodzice pragną ochrzcić dziecko i zobowiązują się do jego wychowania w wierze katolickiej (np. poprzez praktykowanie wiary, udział w Mszy Świętej, choć bez Komunii Świętej), chrzest jest możliwy. Kluczowe jest zapewnienie, że dziecko będzie miało zapewnione wychowanie religijne.
Ile się „daje” za chrzest?
Opłaty za sakramenty w Kościele Katolickim są dobrowolnymi ofiarami. Nie ma ustalonych cenników. Parafie zazwyczaj informują, że jest to dobrowolna ofiara składana przy składaniu dokumentów lub w innym dogodnym momencie.
Zainteresował Cię artykuł Rola Chrzestnych i Znaczenie Chrztu Świętego? Zajrzyj też do kategorii Edukacja, znajdziesz tam więcej podobnych treści!
