18/05/2007
Wybór odpowiednich materiałów do nauki chemii przed maturą to jedno z kluczowych wyzwań, z którym mierzą się przyszli studenci. Pytanie o to, z czego najlepiej się przygotować, pojawia się niezwykle często, szczególnie w gorącym okresie poprzedzającym rozpoczęcie roku szkolnego. Aby rozwiać wszelkie wątpliwości i ułatwić Wam podjęcie świadomej decyzji, zebrałem w tym artykule kompleksowe rekomendacje oraz przestrogi dotyczące podręczników i zbiorów zadań dostępnych na rynku. Pamiętajcie, że są to opinie oparte na wieloletnim doświadczeniu i obserwacji problemów edukacyjnych, a każda rekomendacja, choć obiektywna w swoich podstawach, zawsze będzie nosiła w sobie pewien subiektywny rys.

Odpowiednie materiały mogą znacząco wpłynąć na efektywność Waszej nauki i ostateczny wynik na egzaminie. Nie chodzi tylko o ilość przerobionych zadań, ale przede wszystkim o ich jakość oraz o to, jak dany materiał rozwija Wasze chemiczne myślenie. Przyjrzyjmy się zatem bliżej poszczególnym kategoriom i konkretnym tytułom, które mogą (lub nie powinny) znaleźć się na Waszej liście lektur.
Podręczniki Akademickie – Fundament Wiedzy dla Dociekliwych
Pytanie o podręczniki akademickie jest jednym z najczęściej zadawanych. Wielu maturzystów zastanawia się, czy warto sięgać po literaturę wyższego szczebla, czy nie jest to zbyt duże obciążenie. Moje doświadczenie pokazuje, że niektóre pozycje akademickie mogą być niezwykle pomocne, zwłaszcza dla osób pragnących zrozumieć chemię głębiej, a nie tylko nauczyć się jej na pamięć.
„Chemia. Podstawy i zastosowania” M. J. Sienko i R. A. Plane
To niezmiennie polecana pozycja, która zasługuje na miano klasyki. Jest to podręcznik napisany w niezwykle przystępny sposób, co czyni go idealnym wyborem nawet dla maturzystów. Zawiera on niemal wszystkie niezbędne informacje, które są wymagane na egzaminie maturalnym. Co więcej, rozdział poświęcony chemii organicznej jest doskonale napisany i świetnie nadaje się do podsumowania i uporządkowania wiadomości z tego obszernego działu. Jego jasny język i logiczna struktura sprawiają, że nawet złożone zagadnienia stają się zrozumiałe.
Podręcznik Paulingów
Choć również dobrze napisany i prezentujący nieco inne spojrzenie na chemię, w kontekście przygotowań maturalnych zazwyczaj bardziej rekomenduję podręcznik Sienko i Plane ze względu na jego większą przystępność i ukierunkowanie na podstawy, które są kluczowe dla egzaminu dojrzałości.
„Chemia ogólna” Petera Atkinsa i Loretty Jones
Ta pozycja cieszy się bardzo dobrą opinią w środowisku, jednak osobiście nie miałem okazji z nią pracować na tyle dogłębnie, by móc się o niej szerzej wypowiedzieć w kontekście przygotowań maturalnych. Warto jednak mieć ją na uwadze, jeśli poszukujecie alternatywnych źródeł.
Chemia Organiczna – Specjalistyczne Pozycje dla Zainteresowanych
Chemia organiczna to często wyzwanie dla maturzystów. Istnieją jednak podręczniki, które mogą pomóc w jej opanowaniu, choć niektóre z nich są dedykowane raczej studentom.
- J. McMurry – podręcznik do chemii organicznej: Można z niego wynieść pewną wiedzę, jednak dla osób oczekujących konkretnego poziomu i zwięzłości, może okazać się zbyt „wodolejczy”. Jest obszerny i nie zawsze efektywny w kontekście szybkiego przygotowania do matury.
- „Chemia. Związki organiczne” W. Danikiewicza: Ta pozycja cieszy się bardzo dobrą opinią. Miałem przyjemność mieć zajęcia z autorem na studium doktoranckim, co potwierdza jego solidność i kompetencje w dziedzinie chemii organicznej. Jest to godny polecenia podręcznik dla tych, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę w tym zakresie.
- „Chemia organiczna” J. Clayden, N. Greeves, S. Warren, P. Wothers: To nowoczesny podręcznik, który w bardzo przystępny sposób opisuje podstawy spektroskopii. Jest to szczególnie cenne dla osób przygotowujących się do konkursów chemicznych, gdzie wiedza z tego zakresu jest często wymagana. Należy jednak pamiętać, że jest to pozycja zbyt obszerna na potrzeby matury i wiele zawartych w niej materiałów wykracza poza wymagany zakres. Może być bardzo pomocna dla osób szukających konkretnych, zaawansowanych zagadnień.
Zbiory Zadań – Klucz do Sukcesu Maturalnego
W przypadku zbiorów zadań sytuacja jest nieco bardziej skomplikowana. Prezentują one różny poziom trudności i odmienne podejścia autorów do problemów maturalnych. W ostatnich latach wyraźnie widać, że to obliczenia chemiczne stanowią największe wyzwanie dla zdających.
Przykładowo, w 2018 roku zadanie obliczeniowe (zadanie 23) rozwiązało zaledwie 8% zdających. W roku 2017 najtrudniejsze zadanie, również obliczeniowe, rozwiązało 12% maturzystów. Inne zadania obliczeniowe także konsekwentnie stanowią problem – najmniejszy odsetek zdających udziela prawidłowych odpowiedzi właśnie na te typy zadań. W 2019 roku z zadań obliczeniowych można było zdobyć aż 14 punktów, co stanowiło 23% wszystkich możliwych punktów na arkuszu! To wyraźnie pokazuje, że naukę do matury należy rozpocząć od solidnych podstaw matematycznych i gruntownego poznania pojęć, aby móc swobodnie nimi operować.
„Podstawy obliczeń chemicznych” (autorstwa własnego)
Z racji mojego zaangażowania w jego powstanie, chciałbym zacząć od tego podręcznika (często nazywanego zbiorem, choć nie do końca nim jest). Pierwotnie wydany jako plik PDF, obecnie dostępny również w wersji papierowej. Jest to pozycja dedykowana szczególnie, ponieważ powstała w wyniku wieloletnich obserwacji problemów edukacyjnych oraz analizy ich źródeł, przy współudziale uczniów. Głównym celem „Podstaw” było uzupełnienie luki, której inne opracowania nie wypełniały, często ze względu na wzajemne kopiowanie się wydawców. To kompendium, które ma na celu dostarczyć solidnych podstaw do radzenia sobie z najtrudniejszymi zadaniami maturalnymi.
„Poligon chemiczny” (PWN)
Niedawno ukazało się podobne opracowanie wydane przez PWN. Niestety, nie mam o nim dobrego zdania, i nie wynika to z faktu, że tematycznie niemal pokrywa się z moim własnym opracowaniem, lecz z konkretnych wad:
- Szczątkowość informacji teoretycznej: Brak wystarczającego wprowadzenia teoretycznego utrudnia samodzielną naukę.
- Tendencyjność zadań: Zbiór nie wnosi więcej niż praca z większością innych zbiorów, a zadania nie rozwijają kreatywnego myślenia.
- Nieskuteczność w nauce bilansowania reakcji redoks: Bez odpowiednich podstaw, rozdział poświęcony reakcjom redoks nie spełnia swojej roli. Z tego opracowania raczej nie nauczymy się bilansowania reakcji redoks; co najwyżej można poćwiczyć, mając już opanowaną technikę.
- Wygórowana cena: Za opracowanie liczące 220 stron, cena jest nie do przyjęcia, biorąc pod uwagę jego wartość merytoryczną.
Zbiory zadań pana Pazdro
Są to klasyki, które jednak cechuje duża schematyczność. Do dziś wiele praktyk w szkolnych obliczeniach, choć nie do końca uzasadnionych, wynika ze stosowania się nauczycieli do przykładowego sposobu rozwiązania podanego przez pana Krzysztofa Pazdro, ponieważ sami zostali w ten sposób nauczeni. Duża schematyczność zadań sprawia, że dla części nauczycieli i korepetytorów praca z nimi jest czymś, co trzeba zrobić bardziej z przymusu, niż z przekonania o ich efektywności w rozwijaniu głębszego zrozumienia.
Kompleksowe opracowania pod redakcją Dariusza Witowskiego
Wśród bardziej kompleksowych opracowań dominują zbiory wydane pod redakcją Dariusza Witowskiego. Ich niewątpliwą zaletą jest zebranie zadań z arkuszy maturalnych w bloki tematyczne, co ułatwia systematyczną naukę. Jednakże, wbrew hasłom marketingowym, autorskie zadania w starszych wydaniach nie porywają – świadczą o luźnym podejściu autora do tematu jakości tych zadań, jak i problemów z błędami merytorycznymi. Poczynając od edycji 2018 roku, widać poprawę, aczkolwiek trudno mi to nazwać dobrym opracowaniem. Nie wypowiadam się jeszcze o edycji 2020, gdyż tej nie miałem okazji się przyjrzeć.
Zbiór A. Persony
Duża ilość zadań pogrupowanych w bloki tematyczne jest także w zbiorze A. Persony. Należy jednak zwrócić uwagę, że w obu tych pozycjach (Witowskiego i Persony) są liczne zadania spoza CKE, tj. z arkuszy OKE czy z egzaminów wstępnych na uczelnie. Zdarza się, że w jednym bloku tematycznym pojawiają się zadania o podobnych założeniach, ale o sprzecznych odpowiedziach, co może wprowadzać w błąd i utrudniać naukę.
Zbiory pana Głowackiego
W zbiorach pana Głowackiego zdarzają się dość kosmetyczne błędy, takie jak „cząsteczka NaCl” (co jest błędem merytorycznym, ponieważ NaCl jest związkiem jonowym, a nie cząsteczkowym), choć większość zadań ma dużą wartość i są one godne uwagi.
Opracowania podzielone na tygodnie
Z kolei opracowanie zawierające zadania podzielone na tygodnie, ze względu na liczność zadań opartych o błędne założenia i błędne odpowiedzi, nie jest przeze mnie aprobowane. Jeśli ktoś szuka jedynie dużej ilości zadań do przećwiczenia i nie jest dla niego ważne, czy zadanie jest poprawnie skonstruowane, to oczywiście jest to kwestia jego wyboru, jednak dla efektywnej nauki i unikania utrwalania błędnych schematów, odradzam.
Kolejna pozycja PWN (dla studentów)
Honoru PWN broni kolejna pozycja wydana w ostatnim czasie. Niestety, jest to typowe opracowanie dla studentów, stąd znacznie wykracza poza zakres obowiązujący maturzystów, a gro zadań jest dla nich nie do rozwiązania bez głębszego poznania chemii organicznej. Jest to książka, która może zniechęcić, zamiast pomóc.

Jakość Ponad Ilość – Wyjątkowe Zbiory Zadań
Osobiście wyznaję zasadę, że w nauce, zwłaszcza chemii, nie liczy się ilość zadań, a ich jakość. Moim wzorem i absolutnym faworytem jest zbiór Barbary Pac.
Zbiór zadań Barbary Pac
Zasługuje on na szczególną uwagę ze względu na kilka kluczowych aspektów:
- Zaawansowany poziom zadań: Zbiór jest bardzo dobry nie do opanowania podstaw, ale do sprawdzenia myślenia i nakierowania go na odpowiednie tory. Zadania wymagają głębokiego zrozumienia i analitycznego podejścia.
- Język chemiczny: Pani Pac zdecydowanie najlepiej posługuje się językiem chemicznym spośród wszystkich znanych mi autorów zbiorów. Warto zwrócić uwagę na kwestie językowe, ponieważ język chemiczny u uczniów zazwyczaj kuleje. Warto więc przyjrzeć się formułowaniu poleceń przez panią Pac, gdyż w zadaniach otwartych uczniowie często mają problem z formułowaniem logicznych i precyzyjnych odpowiedzi. Nauka od autorki, która mistrzowsko włada tym językiem, jest bezcenna.
- Autorskie, oryginalne zadania: Zadania w zbiorze Barbary Pac są unikatowe i niepowtarzalne, co zmusza do myślenia i nie pozwala na schematyczne rozwiązywanie.
- Uniwersalność zbioru: Zbiór nie zmienił się od kilku lat, ponieważ tego nie wymaga. Jego celem jest sprawdzenie oraz wyćwiczenie chemicznego myślenia, a nie odzwierciedlanie najnowszych arkuszy maturalnych. Niektórzy autorzy innych zbiorów chwalą się, że co roku wrzucają zadania z ostatniej matury, a w zbiorze B. Pac nic się nie zmieniło. Ale to nie jest zarzut, bo rola tego zbioru jest inna – jest to wspaniała pozycja do głębokiego zrozumienia i rozwijania umiejętności.
- Brak odpowiedzi do zadań nieobliczeniowych: To cecha, która może być kłopotliwa dla niektórych uczniów, ale wynika z podejścia autorki do dydaktyki – ma nie rozleniwiać uczniów gotowymi odpowiedziami, a zmuszać ich do samodzielnego myślenia i weryfikowania swoich rozwiązań. Kilka kłopotliwych dla uczniów zadań z tego zbioru było inspiracją do stworzenia „Podstaw obliczeń” – aby nakierować na ich rozwiązanie.
Zbiór zadań Rafała Szczypińskiego
Zbliżoną pozycją, która stanowi pewne uzupełnienie do zbioru Barbary Pac, jest zbiór Rafała Szczypińskiego. Warto sięgnąć po oba, aby kompleksowo rozwijać swoje umiejętności.
„Projektowanie doświadczeń chemicznych” Rafała Szczypińskiego
Ten sam autor wydał także „Projektowanie doświadczeń chemicznych”. Jest to o tyle istotna pozycja, że w dobie braku doświadczeń w wielu szkołach, duża część uczniów „nie czuje”, jak coś wykonać lub zaplanować, by było to logiczne i zgodne z zasadami chemii. Tymczasem planowanie doświadczeń jest wymagane od licealistów na egzaminie maturalnym i stanowi często duży procent punktów.
„Chemia organiczna w probówce”
W kwestii planowania i interpretacji doświadczeń bardzo dobrą i przyjemną lekturą jest „Chemia organiczna w probówce”. To już leciwe opracowanie, które poza informacjami typowo podręcznikowymi, zawiera szczegółowe opisy doświadczeń. Jest to szczególnie istotne, ponieważ od czasu obowiązywania nowej podstawy programowej, z zadań opierających się na interpretacji i planowaniu doświadczeń można było zdobyć aż 25% punktów. W końcu chemia to nauka eksperymentu, a praktyka jest tu kluczowa!
Uzupełniające Pozycje i Ciekawostki
Poza standardowymi podręcznikami i zbiorami zadań, istnieją również pozycje, które mogą urozmaicić naukę i pomóc w utrwaleniu wiedzy w mniej konwencjonalny sposób.
„Kolorowanka chemika. Barwy i reakcje” Wiktora Tomkowskiego
Jeśli ktoś lubi utrwalać wiedzę poprzez wizualizację i rysowanie, to może mu się spodobać ta unikatowa „Kolorowanka chemika. Barwy i reakcje” Wiktora Tomkowskiego. To świetny sposób na naukę przez zabawę i zapamiętywanie reakcji oraz właściwości substancji.
Pozycje pana Stefana Sękowskiego
Na sam koniec, warto wspomnieć o pozycjach pana Stefana Sękowskiego. Są to książki niezbyt znane obecnemu pokoleniu i nie do końca już aktualne technicznie (np. trudno dziś w domach o lampowe telewizory, o których wspomina). Jednakże są pisane z ogromną pasją, głównie dla nastoletniego odbiorcy. Wbrew pozorom – można z nich się wiele dowiedzieć, szczególnie w zakresie doświadczeń, ale i właściwości danych substancji itp. Licealistom polecam najbardziej dwie pozycje: „Bazar chemiczny” oraz „Pierwiastki w moim laboratorium”. To fascynujące źródła inspiracji i wiedzy praktycznej.
Tabela Porównawcza Wybranych Zbiorów Zadań Chemicznych
| Nazwa Zbioru | Zalety | Wady/Specyfika | Rekomendacja |
|---|---|---|---|
| Podstawy obliczeń chemicznych (własne opracowanie) | Dedykowany do najtrudniejszych zadań obliczeniowych, uzupełnia luki rynkowe, powstał z obserwacji problemów uczniów. | Skupia się na obliczeniach, nie jest kompleksowym zbiorem. | Niezbędny do opanowania zadań obliczeniowych. |
| Poligon chemiczny (PWN) | Brak. | Szczątkowa teoria, tendencyjne zadania, nieskuteczny w nauce redoks, bardzo wysoka cena w stosunku do wartości merytorycznej. | Nie rekomendowany. |
| Zbiory zadań K. Pazdro | Klasyka, duża ilość zadań. | Duża schematyczność, sprzyja „mechanicznej” nauce, nie rozwija myślenia. | Do przećwiczenia schematów, ale z ostrożnością. |
| Zbiory zadań D. Witowskiego | Zadania maturalne pogrupowane tematycznie. | Starsze wydania miały błędy merytoryczne i niską jakość autorskich zadań. Poprawa od 2018. | Może być użyteczny, ale warto zwrócić uwagę na wydanie. |
| Zbiory zadań A. Persony | Duża ilość zadań pogrupowanych tematycznie. | Liczne zadania spoza CKE, sprzeczne odpowiedzi w obrębie jednego bloku tematycznego. | Wymaga ostrożności i weryfikacji. |
| Zbiory zadań B. Pac | Zaawansowany poziom, rozwija myślenie, doskonały język chemiczny, oryginalne zadania, uniwersalny. | Brak odpowiedzi do zadań nieobliczeniowych (celowo, by nie rozleniwiać). | Bardzo mocno rekomendowany do rozwijania myślenia chemicznego. |
| Zbiory zadań R. Szczypińskiego | Komplementarny do zbioru B. Pac, dobrze przygotowuje do egzaminu. | Brak specyficznych wad wymienionych. | Rekomendowany jako uzupełnienie B. Pac. |
Najczęściej Zadawane Pytania (FAQ)
Czy podręczniki akademickie są konieczne do przygotowania do matury z chemii?
Nie są bezwzględnie konieczne, ale niektóre z nich, jak „Chemia. Podstawy i zastosowania” Sienko i Plane, mogą być niezwykle pomocne w zrozumieniu trudniejszych zagadnień i uporządkowaniu wiedzy. Są szczególnie polecane dla osób, które chcą pogłębić swoją wiedzę i celują w bardzo wysoki wynik.
Jakie są najlepsze zbiory zadań do ćwiczenia obliczeń chemicznych?
Do obliczeń chemicznych zdecydowanie polecam „Podstawy obliczeń chemicznych” (mojego autorstwa), który został stworzony z myślą o problemach maturzystów w tym obszarze. Inną wartościową pozycją, choć bardziej do sprawdzenia myślenia niż nauki podstaw, jest zbiór Barbary Pac, który zawiera zaawansowane zadania wymagające głębokiej analizy.
Dlaczego zbiór Barbary Pac jest tak ceniony, skoro nie ma wszystkich odpowiedzi?
Zbiór Barbary Pac jest ceniony za jakość, oryginalność zadań i rozwijanie myślenia chemicznego. Brak odpowiedzi do zadań nieobliczeniowych jest celową strategią autorki, mającą na celu zmuszenie uczniów do samodzielnego myślenia, analizowania i weryfikowania swoich rozwiązań, co jest kluczowe dla prawdziwego zrozumienia chemii i umiejętności rozwiązywania problemów na egzaminie.
Czy warto inwestować w książki o projektowaniu doświadczeń chemicznych?
Zdecydowanie tak! Planowanie i interpretacja doświadczeń to kluczowy element egzaminu maturalnego, który może stanowić nawet 25% punktów. Wiele szkół nie ma możliwości prowadzenia wystarczającej liczby zajęć praktycznych, dlatego pozycje takie jak „Projektowanie doświadczeń chemicznych” Rafała Szczypińskiego czy „Chemia organiczna w probówce” są nieocenione w rozwijaniu tej bardzo ważnej umiejętności.
Czy stary podręcznik Sienko i Plane nadal jest aktualny i przydatny do matury?
Tak, podręcznik „Chemia. Podstawy i zastosowania” M. J. Sienko i R. A. Plane, mimo upływu lat, pozostaje niezwykle aktualny i przydatny. Jest on napisany w bardzo przystępny sposób, zawiera wszystkie kluczowe zagadnienia wymagane na maturze, a jego struktura i jasność języka sprawiają, że nadal stanowi doskonałe źródło wiedzy, zwłaszcza do uporządkowania podstaw chemii ogólnej i organicznej.
Podsumowanie i Klucz do Efektywnej Nauki
Przygotowanie do matury z chemii to proces, który wymaga nie tylko czasu i zaangażowania, ale przede wszystkim odpowiednich narzędzi. Wybór właściwych podręczników i zbiorów zadań jest fundamentem sukcesu. Pamiętajcie, że liczy się przede wszystkim jakość materiałów, a nie ich ilość. Skupcie się na pozycjach, które rozwijają Wasze chemiczne myślenie, uczą rozwiązywania problemów i pomagają zrozumieć chemię, a nie tylko zapamiętać fakty.
Moje rekomendacje to efekt wieloletnich obserwacji i pracy z uczniami. Podręczniki Sienko i Plane, oraz zbiory zadań Barbary Pac i Rafała Szczypińskiego to moim zdaniem filary, na których warto oprzeć swoje przygotowania. Nie zapominajcie o doskonaleniu umiejętności w zakresie obliczeń chemicznych, które są najtrudniejszą częścią egzaminu, oraz o rozwijaniu zdolności planowania i interpretacji doświadczeń, co jest kluczowe dla chemii jako nauki eksperymentalnej.
Łącząc solidną teorię z różnorodnymi, wysokiej jakości zadaniami, macie szansę nie tylko zdać maturę z chemii z doskonałym wynikiem, ale także zyskać głębokie zrozumienie tej fascynującej dziedziny nauki, co z pewnością przyda się na dalszych etapach edukacji.
Zainteresował Cię artykuł Matura z Chemii: Przewodnik po Podręcznikach i Zbiorach? Zajrzyj też do kategorii Chemia, znajdziesz tam więcej podobnych treści!
